„— Biegnie ulicą nie zatrzymując się...
— W którą stronę
— W kierunku Bastylii.
— Widzisz ją jeszcze
— Tak. Biegnie jak szalona, potrąca przechodniów. Zatrzymuje się, wypytuje... Wypytuje czarno ubranego mężczyznę...
— O co go pyta
— Gdzie mieszka minister policji.
— Ach! Więc nie na próżno groziła... Czy powiedziano Jej, gdzie mieszka
— Tak. A ona wraca, idzie, wychodzi na wielki plac...
— Co zamierza robić
— Och, pośpiesz się! Cna ciebie zaskarży. Jeżeli cię uprzedzi i zobaczy się z panem de Sartines, jesteś zgubiony.
Balsamo krzyknął, rzucił się na przełaj przez krzaki, wyskoczył przed furtkę i dopadł stojącego Dżerida, który nań czekał, uderzając kopytami o ziemię.
Poczuwszy na siodle Jeźdźca, koń puścił się jak strzała drogą do Paryża.
Andrea przez chwilę stała blada i nieruchoma, potem zachwiała się 1 upadła, Jak gdyby Balsamo odjeżdżając zabrał Jej życie z sobą.
Goniąc za Lorenza, Balsamo zapomniał ją obudzić.
KATALEPSJA %
Gilbert nie słyszał rozmowy Andrei z baronem Balsamo. Obserwował ich, wychylony, z zapartym oddechem, ze sprzecznymi myślami. Podobnie jak w Taverncy, Andrea była posłuszna nakazom czarnoksiężnika, który posiadł tak wielką i okropną nad nią władzę. Jeżeli nie był kochankiem Andrei, to z pewnością ona się w nim kochała, skoro spotykała się z nim w nocy.“(15)