„38 rezerwowa dywizja piechoty wyruszyła ze znacznym opóźnieniem, na które złożyły się różnorodne przyczyny. Przede wszystkim w czasie marszu na podstawy wyjściowe, jeszcze przed zapadnięciem zmroku, dywizja przebyła ciężki nalot bombowy. Jej pechowa artyleria dywizyjna ponownie poniosła dotkliwe straty w sprzęcie, ludziach i koniach. Powstało nieuniknione w takich wypadkach zamieszanie; kolumnę trzeba było zatrzymać, zbierać i porządkować. W wyniku tego nie tylko nie doszła ona przed nocą na podstawy wyjściowe, lecz co gorsza oderwała się od piechoty, która będąc już opóźniona, a nie chcąc działać w odosobnieniu, oddzielnie od 11 DP, ruszyła do natarcia nie czekając na artylerię.
Pułkownik WirKonas ugrupował dywizję w sposób następujący jeden batalion 98 pp nacierał wzdłuż osi Czarnokońce
— Leśniowice. 96 pp miał kierunek natarcia wzdłuż osi Tuczapy
— Leśniowice—Wola Dobrostańska; pułk ten po osiągnięciu lasów janowskich powinien był uchwycić i zabezpieczyć przeprawy w Janowie i Lelechówce. 97 pp nacierał wzdłuż osi Rodatycze — Hartfeld — Rzeczyczany — Dobrostany, wydzielając po drodze jeden batalion w celu wykonania demonstracji na Gródek Jagielloński. Dwa bataliony 98 pp maszerowały w drugim rzucie, wzdiuż północnej osi natarcia.“(1)